Ψυχολογία και δραχμή
Το νέο δημοφιλές αφήγημα είναι η αδυναμία της ΕΕ να μας πετάξει εκτός ευρώ. Λένε , δεν προβλέπεται νομικά η έξοδός μας . Μπορούμε να βγούμε εκτός ευρώ μόνο με δική μας απόφαση. Όμως , το συντριπτικό ποσοστό των Ελλήνων δεν θέλει την δραχμή άρα είναι μονόδρομος η παραμονή σε αυτό.
Η επιχειρηματολογία αυτή αναπτύσσεται ουσιαστικά από τους θιασώτες της ακύρωσης του μνημονίου η οποία συνεπάγεται αυτόματα και την κατάργηση της δανειακής σύμβασης. Αυτό θα σημάνει για μας αθέτηση πληρωμής του χρέους μας (ουσιαστική χρεοκοπία) οπότε θα είμαστε αναγκασμένοι να ζήσουμε χωρίς δανεικά. Κανένα πρόβλημα, απαντούν οι υποστηρικτές της στάσης πληρωμών. Θα δημιουργήσουμε πρωτογενές πλεόνασμα αμέσως ( ή ήδη έχουμε πρωτογενές πλεόνασμα) οπότε δεν θα έχουμε ανάγκη για δάνεια.
Και η ανάλυση σταματάει κάπου εδω , αντιμετωπίζοντας την οικονομία στατικά . Λες και είναι όλα θέμα αριθμητικής και μόνο. Είναι λογικό άνθρωποι που απεχθάνονται την αγορά να μην μπορούν να καταλάβουν ότι υπάρχει και η ψυχολογία της αγοράς η οποία συνήθως είναι πιο σημαντική από την απλή αριθμητική. Την επόμενη μέρα της στάσης πληρωμών προς τους δανειστές θα γίνει ένα απίστευτο bank run με συνέπεια την κατάρρευση των τραπεζών. Έστω ότι θα το αντιμετωπίσουμε κλείνοντας τις τράπεζες και βάζοντας πλαφόν στις αναλήψεις (κάτι λατινοαμερικάνικο μου θυμίζει) . Έστω ότι καταφέρουμε να ηρεμήσουμε τον κόσμο ο οποίος όμως θα περάσει στη δεύτερη φάση , αυτής της στάσης πληρωμών προς το δημόσιο. Τώρα που απλώς έχουμε προεκλογική περίοδο, τα έσοδα του δημοσίου από φόρους υποχώρησαν 25% . Ποιος θα πληρώσει φόρους, ασφαλιστικές εισφορές , ΦΠΑ σε ένα κράτος υπό κατάρρευση ? Θα ρισκάρει προφανώς να χρωστάει έως ότου εξομαλυνθεί η κατάσταση. Το επόμενο είναι η ανάπτυξη απαραίτητη για τη δημιουργία ευημερίας , οικονομικής και κοινωνικής . Η οικονομία για να αναπτυχθεί, χρειάζεται πόρους από τη μεριά του κράτους και ασφάλεια με θετική ψυχολογία προς τη μεριά των ιδιωτών. Το κράτος όμως θα προσπαθεί απλώς να πληρώσει τις υποχρεώσεις του και να κάνει τις απαραίτητες εισαγωγές προϊόντων μήνα-μήνα ενώ σε αυτό το περιβάλλον είναι εννοείται αδιανόητο οποιοσδήποτε ιδιώτης έλληνας ή ξένος να θέλει να επενδύσει τα χρήματά του. Υπενθυμίζω απλώς ότι έχουμε 50% μείωση στις τουριστικές κρατήσεις λόγω της διενέργειας δεύτερων εκλογών.Αδυνατώ να σκεφτώ τη μείωση όταν θα μπούμε σε καθεστώς μακροχρόνιας ανασφάλειας . Η οικονομία λειτουργεί πολλές φορές σαν μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Όταν δεν πιστεύεις στην προοπτική της οικονομίας σου , ούτε επενδύεις αλλά ούτε και καταναλωνεις.
Καθώς η ψυχολογία θα πέφτει , τα έσοδα του κράτους θα μειώνονται, η ύφεση θα φτάνει σε ιστορικά υψηλά και η φυγή από το ευρώ θα φαντάζει μονόδρομος. Η επιστροφή στη δραχμή θα γίνει από ανάγκη και όχι από επιλογή , με ότι αυτό συνεπάγεται για μια χώρα αποκομμένη από εξωτερικό δανεισμό και χωρίς τις δομές ενός σύγχρονου κράτους.
Υ.Γ Υπάρχει φυσικά και η "ρεαλιστική" πρόταση να μας επιστρέψουν οι Γερμανοί τις πολεμικές αποζημιώσεις και να βρούμε πετρέλαιο στο κρητικό πέλαγος μέσα σε ένα μήνα. Ακόμα μπορεί να πάρουμε άτοκα δάνεια από Ρώσους , Κινέζους και κάποια πετρέλαια που μας έχει υποσχεθεί ο Τσάβες