Μικρή διαφθορά , μεγάλη διαφορά
Η συζήτηση για την ευθύνη της κρίσης πάντα οδηγεί σε μεγάλες συγκρούσεις. Η μικρή διαφθορά όμως είναι σίγουρα η αιτία της συντήρησης του πελατειακού κράτους , της συντήρησης του σαθρού πολιτικού συστήματος και εν τέλει στη μεγέθυνση της κρίσης. Η θεσούλα στο δημόσιο, η βοήθεια για την καλή μετάθεση , η εξυπηρέτηση του προστίμου , το αυθαίρετο , το φακελάκι , το επίδομα κάτω απ’το τραπέζι…
Αυτή η συναλλαγή οδήγησε σε ένα κόσμο απολιτίκ ο οποίος είχε μόνο του μέλημα την ανταλλαγή της ψήφου του με την αντίστοιχη διευκόλυνση. Σήμερα , μια μεγάλη μερίδα αυτού του κόσμου γέμισε απλώς μίσος και άρνηση . Χωρίς κανένα ίχνος αυτοκριτικής για τα πεπραγμένα της προσπαθεί να λουφάξει για λίγο στη ρητορική του για όλα φταίει το σύστημα μέχρι να βρεθεί ο κατάλληλος αγοραστής της ψήφου του.
Γι αυτό πολλές φορές ψέγω τη ρητορική της αριστεράς γιατί θεωρώ ότι προσπαθεί να απενοχοποιησει το άτομο και να ενοχοποιήσει αποκλειστικά το πολιτικό σύστημα. Προσδοκά σε πρόσκαιρα εκλογικά οφέλη αφού η επιλογή των ψηφοφόρων δεν γίνεται βάσει του προγράμματος αλλά βάσει του θυμικού.
Πρώτο μέλημα των μεταρρυθμιστών σε όποιο κόμμα κι αν βρίσκονται είναι η ανάδειξη αυτής της μικροδιαφθοράς μαζί με τους τρόπους καταπολέμησής της και όχι η απενεχοποίησή της.